του Βασίλη Λάζαρη.
Το
περιεχόμενο της εισήγησής μου αποτελείται από την κατάθεση εκ μέρους
μου με κάθε δυνατή συντομία κάποιων σκέψεων μου, οι οποίες αναφέρονται
σε ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα και των σημερινών καιρών - στη
γλώσσα. Εννοώ εκείνο το ύψιστης σημασίας εφόδιο του ανθρώπου στην
ιστορική πορεία του μέσα στον χρόνο, που το γέννησαν οι κραυγές των
πρωτόγονων, όταν χαίρονταν με τις πρώτες στοιχειώδεις καταστάσεις τους ή
τρόμαζαν από τις απειλές της οργισμένης φύσης, πλουτίστηκε στη συνέχεια
με πλήθος επιθεμάτων και στην αρχαία Ελλάδα εκφράσθηκε με τις φωνές των
πολύβουων αγορών, με τις περίτεχνες συμπλοκές των λέξεων στις ποιητικές
εξάρσεις, με τις βαθύτερες φιλοσοφικές συζητήσεις και με τις αγορεύσεις
των φλογερών ρητόρων.
